SION NOTE [The Legend of the Legendary Heroes ]

 

บันทึกของชิออน - เล่มที่ 3

เรื่อง ทาคายะ คางามิ
ภาพ ซาโอริ โทโยตะ
แปล คายา ไอ
เบต้า
& เช็คคำญี่ปุ่น ซาคุรัมโบ

 

 

"……เธอไม่ได้รับเลือก ดังนั้นเธอเอาชนะผมไม่ได้หรอก มิลค์ -- เทพธิดาแห่งวัฏสงสาร [มิลค์ เอฟิลเลท]"

เมื่อได้ยินแบบนั้น เทพธิดา -- มิลค์ ก็เอียงคออย่างประหลาดใจ

เธอมองผมแล้วถามว่า

"...ฉันไม่ได้รับเลือกเหรอ ?"

เธอทวนคำนั้นกับตัวเอง

"ไม่ได้รับเลือก ไม่ได้รับเลือก...กลับกันก็คือ เธอได้รับเลือกจากอะไรบางอย่างเหรอ ?"

เธอถาม

แล้วเธอก็มองตรงมาที่ผม

มีเวทมนตร์อยู่ในดวงตาของเธอ เวทสำหรับวิเคราะห์ภายในตัวผม

แต่ผมไม่ยอมรับมัน

ผมไม่ยอมรับพลังอันน่าเกรงขามของเธอ

และมิลค์ก็

"………."

หัวเราะออกมา

"อะไรกัน ? ทำไมจู่ ๆ ถึงมีพลังขนาด..."

กลางประโยคนั้นเอง เธอก็จู่โจม

เธอจู่โจมเพื่อเล่นงานผมในทีเผลอ

ร่างของเธอหายไป และในชั่วพริบตานั้นเธอก็ปรากฏตัวต่อหน้าผม พุ่งลำแขนเรียวบางเข้ามาหมายจะเสียบทะลุอก

แต่ผมจับแขนเธอ

มิลค์อัดพลังเวทเข้าที่แขนของตัวเองและพยายามจะสะบัดแขนผมออก แต่ผมจับแขนนั้นไว้แน่นมากขึ้น

"...เธอทำไม่ได้หรอก มิลค์ หายไปซะ"

ผมกระซิบข้างหูเธอ

มิลค์เบิ่งตา และมองมาที่ผม

เธอมีสีหน้าหวาดกลัวอยู่ชั่วขณะ แต่ก็หัวเราะออกมาอีกครั้ง

"อะฮะ"

เธอหัวเราะ และตัดแขนข้างที่ถูกผมจับไว้ด้วยแขนอีกข้างของเธอเอง

เธอหันไปหาแขนที่ถูกตัดออก แล้วสั่งว่า

"จงแตกสลาย กลายเป็นปรสิตสิงสู่เขา"

ทันใดนั้นแขนของมิลค์ที่ผมยังจับไว้ ก็แตกสลายกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย และพยายามจะเข้ามาในร่างผม

ทั้งที่ไม่น่าจะทำแบบนั้นได้

ผมปัดชิ้นส่วนจากแขนของเธอด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วชิ้นส่วนพวกนั้นก็แผ่กระจายไปรอบตัวผมอย่างบ้าคลั่ง

ชิ้นส่วนเหล่านั้นฆ่า ฆ่า และฆ่าพวกเทพธิดาที่อยู่รอบ ๆ

แต่ตอนนั้นมิลค์ก็ผละจากตัวผมไปซะห่างแล้ว

มีชิ้นส่วนพุ่งเข้าใกล้มิลค์ แต่เธอจิกหัวของเทพธิดาสองตนที่อยู่ใกล้ ๆ เธอเข้ามาหากันแล้วใช้พวกหล่อนเป็นโล่

เทพธิดาทั้งสองตายคาที่

แต่เธอไม่สนใจ

ไม่สนใจพวกพ้องของเธอ

เธอแค่มองมาทางผมอย่างสนุกสนาน

"...น่าสนใจแฮะ อะไรกันนะ อะไรกันน้า ? ทำไมถึงมีพลังขนาดนั้นล่ะ ? เธอกินอะไรเข้าไปถึงกลายเป็นแบบนั้นเหรอ ?"

ผมมองไปทางเธอ

แล้วกางฝ่ามือออก สร้างดาบสีดำขึ้นที่ใจกลางฝ่ามือ

ผมจับดาบนั้น

และมิลค์ก็

"สุดยอด มีพลังมหาศาลเหลือเชื่อเลย รูปแบบต่างจากของฉันสุด ๆ เลยด้วย นั่นเหรอที่เธอพูดถึง ? พลังของผู้ได้รับเลือกน่ะ ?"

ผมพยักหน้าตอบคำถามของเธอ

"งั้นมั้ง"

"แต่เธอได้รับเลือกจาก อะไร กันล่ะ ?"

"…….."

"เธอคืออะไรน่ะ ?"

ผมตอบเธอ

"คนที่จะมาฆ่าพวกเธอให้หมดไง"

"งั้นเธอก็เป็นนักล่าสินะ ? ระบบใหม่ที่เกิดมาเพื่อลดจำนวนเทพธิดา อย่างพวกเราที่เพิ่มขึ้นมามากเกินไปงั้นเหรอ ?"

ผมพยักหน้า

แต่มิลค์กลับดูรื่นเริง

"แต่ดูแล้ว..."

เธอสะบัดแขน

พอเธอสะบัดแขน แขนขวาที่โดนตัดไปเมื่อสักครู่ก็งอกขึ้นมาใหม่อย่างรวดเร็ว

มีบางสิ่งพุ่งมาหาผม สิ่งที่มองไม่เห็นแต่ร้ายแรงถึงตาย

ผมพยายามโต้ตอบ แต่ไม่ทันเสียแล้ว

ครั้งนี้ เป็นแขนของผมที่ถูกตัด

แขนที่ถือดาบไว้ถูกตัดออกและร่อนถลาไปบนท้องฟ้า

มิลค์มองแขนผมที่ลอยอยู่

"สำหรับนักล่าแล้วฉันว่าเธอยังดูอ่อนแอไปนะ แต่ช่างเถอะ ฉันจะตรวจสอบตัวจริงของเธอเอง"

แล้วเธอก็มองไปรอบตัว หันไปหาพวกเทพธิดาที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับการกินซากของเมโนริส และสั่งว่า

"นี่ ไอ้พวกเทพธิดาโสโครก หยุดกินได้แล้ว มีเหยื่อใหม่แล้วนะ มาโจมตีเจ้าเทพธิดาคลั่ง -- เจ้าตัวกลายพันธุ์นี่ซะสิ"

สัตว์ประหลาดเหล่านั้นตอบรับด้วยการโงหัวขึ้น

พวกมันไม่เหมือนกับมิลค์ มีใบหน้าน่าขนลุก สัตว์ประหลาดอัปลักษณ์เหล่านั้นโงหัวขึ้น

มองมาทางผม และจู่โจมเข้ามาพร้อมกัน

"……."

ผมมองพวกมัน และมองขึ้นไปบนฟ้า มองแขนตัวเองที่ลอยอยู่ในอากาศโดยยังจับดาบไว้อยู่

"ดาบ"

ผมพึมพำ

แล้วแขนก็ตอบรับ

ดาบสีดำตอบรับ

ดาบพุ่งไปหาพวกเทพธิดาที่กำลังจู่โจมเข้ามา

ดาบตวัดวาดวงโค้งขนาดใหญ่พาดผ่านท้องฟ้า ราวกับจะบั่นพวกมันลง

เพียงเท่านั้น เทพธิดาหลายสิบตนก็ปลิวหายไป

แต่พวกเทพธิดาก็ไม่ได้ลดจำนวนลงเลย

พวกเทพธิดาที่ทวีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างผิดปรกติ ไม่ได้ลดจำนวนลงเลย

พวกมันทวีจำนวนเพิ่มขึ้นมากพอจะปกคลุมแผ่นหลังของเมโนริสได้

ไม่สิ พวกเทพธิดาทวีจำนวนเพิ่มขึ้นมากจนแทบจะปกคลุมพื้นที่ทุกส่วนของโลกได้อยู่แล้ว ถ้าเทียบกับที่ผมฆ่าไป พวกมันก็เกิดขึ้นมามากกว่านั้นเสียอีก

เทพธิดาอีกหลายสิบตนเข้ามาประชิดตัวผม

ผมสร้างดาบขึ้นจากแขนซ้ายบ้าง แล้วฟันพวกมันเป็นชิ้น

มีพวกมันพยายามจู่โจมผมจากด้านหลัง

ผมออกคำสั่ง

"ดาบ กลับมา"

ผมเรียกแขนข้างขวาที่บินอยู่บนฟ้ากลับมา แขนขวาพุ่งผ่านหัวของผมไปผ่าร่างพวกเทพธิดาที่อยู่ด้านหลัง

แล้วแขนก็กลับมาต่อเข้ากับแขนส่วนที่กุดอยู่ตามเดิม

ผมชูดาบทั้งสองด้วยสองมือ แล้วฉีกร่างพวกเทพธิดาอีกระลอกที่จู่โจมเข้ามา

ฉีกพวกมันเป็นชิ้น

ฉีกพวกมันเป็นชิ้น

ถึงกระนั้น พวกเทพธิดาก็ไม่ได้ลดจำนวนลงเลย

พวกมันค่อย ๆ เพิ่มขึ้น

เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แล้วผมก็ฟันพวกมัน

ฟัน

ฟัน

ฟัน

เพื่อให้ดาบของผมนำความตายไปสู่พวกมันได้เร็วกว่าที่เทพธิดาจะเพิ่มจำนวนขึ้นมา

ผมแกว่งดาบทั้งสอง

อย่างเอาเป็นเอาตาย

และทุกครั้งที่แกว่งไกว ความตายก็เริงระบำอยู่รอบกาย

หัว ลำตัว และเลือดของเทพธิดา ค่อย ๆ เลอะเทอะเปรอะไปทั่ว จนรอบตัวผมถูกย้อมด้วยสีดำ

และทุกครั้ง ก็จะรู้สึกว่าพลังของตัวผมเองเพิ่มขึ้น

ยิ่ง