SION NOTE [The Legend of the Legendary Heroes]

 

บันทึกของชิออน - เล่มที่ 4

เรื่อง ทาคายะ คางามิ
ภาพ ซาโอริ โทโยตะ
แปล คายา ไอ
เบต้า & เช็คคำญี่ปุ่น ซาคุรัมโบ

 

 

เมื่อได้สติคืนมา ชิออนทรุดอยู่กับพื้น

เขานึกไม่ออกว่าตัวเองทรุดอยู่แบบนั้นมานานขนาดไหนแล้ว

แค่ไม่กี่นาที ?

หรือว่าไม่กี่ชั่วโมง ?

ไม่รู้เลยสักนิด

ร่างเขาแค่สั่นเท่านั้น

ต่อความกลัว

ต่อความสิ้นหวัง

เปล่าเลย

"............"

เขาตัวสั่นก็เพราะความทรงจำพวกนั้น

ความทรงจำของอสูรกายหมุนวนอยู่ในหัวเขา ความทรงจำของอสูรที่อยู่ในร่างของเขากำลังหมุนวนไปมา

เขาไม่สามารถเข้าใจความทรงจำทั้งหมดนั้นได้

ความทรงจำหมุนไปและมีภาพปรากฏขึ้นมาภาพแล้วภาพเล่า ทว่ากลับมีชิ้นส่วนความทรงจำแค่ไม่กี่ชิ้นเท่านั้นหลงเหลืออยู่ในหัวของชิออน ราวกับความทรงจำส่วนที่เหลือถูกปฏิเสธออกไป

แต่ก็มีบางเรื่องที่เขารู้

บางเรื่องยังคงหลงเหลืออยู่ในตัวเขาจาง ๆ

 

เหมือนกับว่า เมื่อนานมาแล้ว เขาจะเคยอยู่บนทวีปเมโนริสนี่

พอคิดถึงตรงนี้ชิออนก็ส่ายหัว

"ไม่ใช่"

เขาขมวดคิ้วแล้วพูด

"ฉัน......ฉันไม่ใช่อัสลูด !"

เขาพูดและทุบหัวด้วยกำปั้นอย่างแรง

เขาบดขยี้หัวด้วยกำปั้นนั้น

เพื่อขับไล่ภาพที่ผุดขึ้นมาในหัว

ทั้งความทรงจำ

และคำสาป

ชิออนใช้กำปั้นบดขยี้หัวแรงขึ้น แรงขึ้น เพื่อขับไล่พวกมันออกไปอย่างสุดกำลัง

แต่ความทรงจำก็ยังปรากฏขึ้นมา

มันเป็นความทรงจำแบบไหน เป็นความทรงจำที่มีไว้เพื่ออะไร เขาไม่รู้เลย

เขาไม่สามารถจะทำความเข้าใจกับมันได้มากนัก

แต่ความทรงจำพวกนั้นก็อาละวาดอยู่ในตัวเขา ราวกับพยายามจะเข้ามาแทนที่ความคิด จิตสำนึก และร่างกายของชิออน

เหตุผลที่อสูรกายซึ่งถูกเรียกว่า อัสลูด โรแลนด์ ถือกำเนิดขึ้นมา

หลักฐานในการคงอยู่ของสิ่งที่ถูกเรียกว่าอัสลูด โรแลนด์ กำลังรวบรวมตัวตนของมัน และเติมเต็มทุกสิ่งภายในร่างของชิออน

แต่ว่า

"......ไม่ให้แกทำตามใจหรอก"

ชิออนพูดราวกับคราง

เขารวบรวมพลังส่งไปทั่วร่าง

กัดริมฝีปากอย่างแรง แล้วยิ้ม

เพื่อรักษาเจตจำนงให้แรงกล้ายิ่งกว่าจิตสำนึกของอัสลูดที่กำลังจะผุดขึ้นมา

พอทำอย่างนั้นแล้ว ทีละเล็กทีละน้อย ความทรงจำของ 'ผู้กล้า' [อัสลูด โรแลนด์ ] ที่พยายามจะฟื้นคืนชีพขึ้นในหัวของเขา ก็อ่อนกำลังลง

ยิ่งพยายามจะคงสติเอาไว้เท่าไหร่ ก็กลายเป็นว่าเขากำลังเห็นอะไรอยู่ก็ไม่รู้

แต่ถึงอย่างนั้นจิตสำนึกของอัสลูดก็ยังคงต่อสู้กับเจตจำนงของชิออน ภายในหัวของชิออน ความทรงจำของอัสลูด และจิตสำนึกของชิออนถูกซ้อนทับกันไปมา

".…..ฉันคือ "

เขาพึมพำ

"ฉันคือ......อะไร......"

ตอนนั้นเอง ก็ได้ยินเสียง

"อ้าว คุณชิออน"

พอได้ยินเสียงนั้น ชิออนก็รีบกระชากสติกลับมาสู่ความเป็นจริง

แลกเอาพลังที่ใช้ในการกินจิตสำนึกของ ผู้กล้า [อัสลูด โรแลนด์ ] มาเป็นความสามารถในการรับรู้ความเป็นจริง

แล้วเขาก็รับรู้ว่าตัวเองกำลังอยู่ที่ไหน

ตอนนี้เขาอยู่ที่ทางเดินบนตัวอาคารน่ะเอง

อยู่ตรงหัวมุมทางเดินที่จะนำไปสู่ห้องทำงาน

และเขาก็ทรุดอยู่ตรงนี้คนเดียว

แล้วก็มีคนเจอเขาที่ทรุดอยู่

"มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับเนี่ย ?"

ชายคนหนึ่งพูดขึ้น

คัลเน่น่ะเอง

ร้อยตรีคัลเน่ ไคเวล

กริยาสุภาพ ผมสีทองเป็นลอนคลื่น และดวงตาสีเขียวมรกตชวนให้เอ็นดู

เขาเป็นมือขวาของชิออนมาตั้งแต่สมัยปฏิวัติ และตั้งแต่ที่ชิออนกลายมาเป็นกษัตริย์ เขาก็เป็นผู้รับผิดชอบในการดูแลเรื่องภายในประเทศ

ชิออนหันไปหาคัลเน่

"…...อ้าว คัลเน่"

แล้วยิ้มให้เขา

ทั่วทั้งร่างเจ็บปวดราวกับกำลังถูกบิด

จนตัวแทบจะงอจากความเจ็บปวด จิตสำนึกของ 'ผู้กล้า' จู่โจมมาโดยหมายจะยึดครองหัว หัวใจ และทุกสิ่งทุกอย่างที่ประกอบขึ้นเป็นตัวเขา

แต่ถึงอย่างนั้น ก็หันไปยิ้มให้คัลเน่

"อ่า~ แค่ทำปากกาตกน่ะ"

เขาบอก หยิบปากกาที่หนีบไว้กับเสื้อออกมา แล้วลุกขึ้นยืน

แล้วเอาปากกาให้เขาดู

คัลเน่ก้มดูมันด้วยสีหน้าสับสน แล้วพูดว่า

"คือ คุณชิออนครับ"

"หือ ?"

"ถึงจะเอาปากกามาให้ผมดูก็เถอะ แต่ไอ้ที่พูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไงครับ"

"หืม"

"ผมเห็นคุณชิออนหมอบอยู่แบบนั้นมาสองนาทีแล้วนะครับ~"

เขาบอก

ชิออนเบิ่งตาเล็กน้อยอย่างประหลาดใจ จากนั้นก็ยิ้มอีกครั้ง เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายกังวล

"เอ๋ งั้นเหรอ ?"

เขากล่าว แต่คัลเน่ตอบกลับด้วยสีหน้าเป็นห่วงปนโมโหเล็กน้อย

"อย่าบอกนะครับว่าคุณวูบไปอีกแล้ว ?"

"เปล่า ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น......"

แต่ก็ถูกขัด

"อย่าบอกนะครับ ว่าวูบไปอีกแล้ว ?"

พอเห็นว่าชิออนหุบปาก คัลเน่ก็หันไปข้างหลัง

"เอสลิน่า ! ช่วยมานี่สัก......"

ชิออนรีบพูด

"อย่า ไม่ต้องหรอกน่า คัลเน่ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ซะหน่อย"

"เรื่องใหญ่สิครับ ! ผมไม่เคยได้ยินว่ามีกษัตริย์ของประเทศไหนเหนื่อยจนหมดสติไปกับพื้นเลยนะ ! ถ้าฟีโอลที่อยู่บนสวรรค์มาเห็นเข้า คิดว่าเขาจะพูดว่ายังไงกันครับ !"

ชิออนยักไหล่ให้กับการเทศนา จากนั้นเขาก็มองขึ้นไปที่เพดานเล็กน้อยแล้วพูดว่า

".…..ฟีโอลจะมองอยู่จากบนสวรรค์จริงเหรอ ?"

"หมอนั่นชอบคุณชิออนจะตาย ต้องคอยมองอยู่แล้วล่ะครับ ? คอยมองใกล้ ๆ~ แบบเนี้ยยยยย "

คัลเน่พูดด้วยสีหน้าราวกับจะพูดว่าเจอจุดอ่อนของชิออนแล้วนะ

พอได้ยินเข้าชิออนก็ยิ้ม แล้วหันไปหาคัลเน่

"ไม่มั้ง ฟีโอลเขาอาจจะมองคัลเน่อยู่ก็ได้นะ ?"

เขาพูด

คัลเน่เอียงหัว

"เอ๊ะ ? ผมเหรอ ?"

"ใช่ ใช่"

"ทำไมเป็นผมล่ะ ?"

พอได้ยินคำพูดนี้ ชิออนยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วพูด

"เอ้า~ เขาก็อาจจะคอยมองนายอยู่ใกล้ ๆ~ แบบเนี้ยยยยย ไม่ให้ไปแตะต้องน้องสาวสุดที่รักของเขาไง"

คัลเน่ตาโตทันที

"เรื่องอะ...!?"

เขาพูดแบบดูว้าวุ่นใจพิกล

"ไม่มีทาง ผมไม่เคยแตะต้องเอสลิน่าเลยนะครับ ?"

ชิออนหรี่ตาต่อคำพูดนี้ แล้วมองคัลเน่

"แค่ยังใช่ไหมล่ะ~"

"โธ่ คุณชิออนล่ะก็ อย่าล้อเล่นสิครับ เอสลิน่าเพิ่งสิบสี่เองนะ ?"

"คัลเน่เองก็เพิ่งสิบเก้าไม่ใช่เหรอ ?"

"สิบแปดครับ"

"ห่างกันแค่สี่ปี ไม่ผิดกฎหมายหรอก"

คัลเน่มีทีท่าลำบากใจ เขาพูด

"โธ่ ผมชอบสาวใหญ่ต่างหากล่ะ …...คุณชิออนก็รู้นี่ ?"

"หืมมมมมม"

"ไอ้ หืมมมมมม นั่นมันอะไรกันครับ ?"

"เปล่านี่ ไม่มีอะไร -"

"งั้นก็อย่าพูดว่า หืมม